نگاهی به فعالیت ها و زندگی هنری کیسینجر در قالب تصاویر


هنری کیسینجر، وزیر امور خارجه سابق ایالات متحده در سن ۱۰۰ سالگی درگذشت.

به گفته شرکت مشاوره ای او، کیسینجر که در سیاست خارجی در دوران ریاست جمهوری ریچارد نیکسون و جرالد فورد نقش بسیار موثری داشت، در خانه اش در کنتیکت درگذشت.

انجمن کیسینجر در بیانیه ای اعلام کرد: «هنری کیسینجر، دانشمند و سیاست مدار محترم آمریکایی امروز در خانه اش در کنتیکت درگذشت».

با وجود سن بالایش، او هنوز در جلسات کاخ سفید شرکت می کرد، کتابی درباره سبک های رهبری منتشر می کرد و در برابر کمیته سنا درباره تهدید هسته ای کره شمالی شهادت داد. او حتی برای دیدار با شی جین پینگ، رئیس جمهور چین در ماه ژوئیه به پکن سفر کرد.

در دهه ۱۹۷۰، او در بسیاری از رویدادهای مهم جهانی آن دهه دخالت داشت، در دورانی که به عنوان وزیر امور خارجه در زمان نیکسونِ جمهوری خواه خدمت می کرد – و کیسینجر به خاطر باهوشی و تجربه گسترده اش در طول سال های فعالیت دیپلماتیک مورد ستایش قرار گرفت.

تلاش های این پناهنده یهودی متولد آلمان منجر به باز شدن فضای دیپلماتیک چین، مذاکرات برجسته کنترل تسلیحاتی آمریکا و شوروی، گسترش روابط بین اسرائیل و همسایگان عرب آن و پیمان صلح پاریس با ویتنام شمالی شد. دوران رهبری کیسینجر به عنوان معمار اصلی سیاست خارجی آمریکا با استعفای نیکسون در سال ۱۹۷۴ رو به افول گذاشت.

با این حال، او همچنان در دوران ریاست جمهوری جرالد فورد یک نیروی دیپلماتیک موثر باقی ماند و در تمام طول زندگی اش به ارائه نظرات سیاسی اش پرداخت – و تا صدمین سالگرد تولدش در ماه مه امسال در سیاست فعال بود.

او حتی در ۱۱ اکتبر سال جاری به درگیری های جاری در اسرائیل و غزه پرداخت. کیسینجر در آخرین مصاحبه خود که حدود دو ماه پیش انجام داد، به تلویزیون ولت آلمان گفت که آلمان بیش از حد مهاجر وارد کرده و این مهاجران اکنون به یک گروه فشار تبدیل شده اند.

کیسینجر در سال ۱۹۶۴ و پیش از ازدواج با نانسی ماجینس، دستیار فرماندار نیویورک، نلسون راکفلر، از همسر اول خود، آن فلیشر، جدا شد. او از همسر اولش دو فرزند داشت.

کیسینجر در سال ۱۹۷۳ جایزه صلح نوبل را همراه با لی دوک تو از ویتنام شمالی دریافت کرد اما این جایزه یکی از بحث برانگیزترین جوایز در تاریخ جایزه صلح نوبل بود.

این دو به خاطر تلاش های خود در مذاکرات صلح پاریس که قرار بود خروج نیروهای آمریکایی، آتش بس و حفظ دولت ویتنام جنوبی را تضمین کند، به عنوان برندگان جایزه صلح نوبل انتخاب شدند. دو عضو کمیته نوبل به خاطر این انتخاب استعفا دادند و تو جایزه را به این دلیل رد کرد که تلاش های آن ها هنوز صلح را به ارمغان نیاورده بود.

در سال ۱۹۷۳، کیسینجر علاوه بر نقش خود به عنوان مشاور امنیت ملی، به عنوان وزیر امور خارجه نیز انتخاب شد که به او قدرت بلامنازعی در امور خارجی داد.

تشدید مناقشه اعراب و اسرائیل، کیسینجر را در نخستین ماموریت موسوم به “شاتل” به کار انداخت؛ ماموریتی که نماد دیپلماسی بسیار شخصی و پر فشار بود و کیسینجر به خاطر آن شهرت یافت. سی و دو روز رفت و آمد بین اورشلیم و دمشق به کیسینجر کمک کرد تا یک توافقنامه طولانی مدت عدم درگیری بین اسرائیل و سوریه را در بلندی های جولان تحت اشغال اسرائیل ایجاد کند.

در تلاش برای کاهش نفوذ شوروی، کیسینجر به رقیب اصلی کمونیست خود، چین، رفت و دو سفر به آنجا انجام داد، از جمله یک سفر محرمانه برای ملاقات با نخست وزیر ژو انلای. نتیجه این تلاش ها، نشست تاریخی نیکسون در پکن با رئیس مائو زدونگ و رسمی شدن نهایی روابط بین دو کشور بود.

هاینز آلفرد کیسینجر در ماه مه ۱۹۲۳ به دنیا آمد، و در سال ۱۹۳۸ قبل از کمپین نازی ها برای نابودی یهودیان اروپایی به همراه خانواده اش به ایالات متحده نقل مکان کرد. کیسینجر که نام خود را به هنری تغییر داده بود، در سال ۱۹۴۳ شهروند آمریکا شد.

کیسینجرها در ارتفاعات واشینگتن در قسمت غربی منهتن ساکن شدند و او در دبیرستان محلی ثبت نام کرد. او در جنگ جهانی دوم در ارتش اروپا خدمت کرد و با بورس تحصیلی به دانشگاه هاروارد رفت و در سال ۱۹۵۲ مدرک کارشناسی ارشد و در سال ۱۹۵۴ دکترای خود را دریافت کرد.

او ۱۷ سال در دانشکده هاروارد بود.

کیسینجر آخرین بار در سال ۱۹۷۷ در یک دولت ریاست جمهوری کار کرد اما رابطه خود را با جورج دبلیو.بوش ادامه داد. رئیس جمهور وقت کیسینجر را برای ریاست کمیسیون تحقیق درباره حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ انتخاب کرد، اما او از این ماموریت کناره گیری کرد زیرا نمی خواست نام مشتریان کسب وکار مشاوره ای خود را فاش کند.

مطالب مرتبط